نویسنده: عبدالحی لیان
شیطان‌پرستی
بخش بیست‌ونُهم
بسترهای ترویج شیطان‌پرستی (ادامه)
۴. ناهنجاری‌های اجتماعی
شعر و موسیقی در شیطان‌پرستی منبع فحاشی و هرزه‌گویی‌های فراوان است. فحش و ناسزا که در جامعه به عنوان یک ضد ارزش محسوب می‌گردد، توسط این گروه‌‌ها و به نوعی هنجارشکنی اجتماعی به وفور مورد استفاده قرار گرفته می‌شود. اشعار شیطان‌پرستی افزون بر کلمات رکیک، تحریک‌کنندۀ مخاطب به برخی اعمال ضدانسانی نیز هستند. قتل، فحشا، دروغ و فریب از جمله موارد قبیح و ضدانسانی ترویج شونده در این‌گونه اشعار می‌باشند. در برخی از موسیقی‌ها و اشعار که گاهی به بهانۀ یک فکاهی، اعتراض یا نقد سیاسی منتشر می‌شوند، می‌توان چندین فحش و حرف رکیک یافت. این گونه موسیقی‌ها پیش از هر چیز گسترش‌دهنده و مشوق شکستن هنجارهای اجتماعی است.[1]
۵. شبکه‌های ماهواره‌ای
طی سالیان گذشته ورود پدیدۀ آسیب‌زای بهره‌برداری بدون قاعده و غیرمجاز از تجهیزات دریافت ماهواره‌ای، اثرات غیرقابل جبرانی را در سطح خانواده‌ها به همراه داشته است. بی‌اطلاعی یا کم‌اطلاعی بعضی مدیران خانواده‌ها سبب نفوذ این شبکه‌ها در کانون خانواده‌ها شده و امواج مسموم کنندۀ آن فکر، اندیشه و سبک زندگی اسلامی را دگرگون ساخته است. امروزه دیگر کمتر سریال و فیلمی را می‌توان سراغ کرد که در آن از نمادهای شیطان‌پرستی استفاده نشده باشد. بیشتر برنامه‌های ماهواره‌ای به گونۀ هدفمند و از پیش طراحی شده به تبلیغ شیطان‌پرستی در قالب هواپرستی و گریز از دین می‌پردازند. عادی سازی ارضای میل جنسی و توجه بی‌قاعده به شهوت‌رانی در بین گروه‌های جوانان از راه‌های مهم ترویج شیطان‌پرستی به شمار می‌آید.[2]
۶. انترنت و فضای مجازی
بدون تردید انترنت با مقیاس جهانی خود در بسیاری موارد توانسته، امور دریافت فایل‌های متنی، صوتی و تصویری را تسهیل نماید. بدیهی است در این میان جریانات مخرب نظیر شیطان‌پرستان نیز از این فرصت استفاده کرده و عقاید خود را به این شبکۀ اطلاع‌رسانی بدون مرز وارد ساخته‌اند. با کمال تأسف امروزه بخش زیادی از انترنت و فضای مجازی تبدیل به بهترین خط وصل گروه‌های انحرافی شده است.[3]
۷. موسیقی
شیطان‌پرستان بر نقش موسیقی به ویژه موسیقی «متال» (موسیقی همراه با حرکات تند و سریع بدن که ساز گیتار نقش محوری و اصلی را در این موسیقی به عهده دارد) در جذب جوانان تاکید دارند و می‌گویند: شیطان در موسقی پیام‌های پنهانی را قرار داده است.[4]
توصیه‌هایی که شیطان‌پرستان به یکدیگر می‌کنند، شنیدن آهنگ‌های تند همراه با خشونت است که وحشت و نفرت را با خود به همراه دارد. آنان همیشه خشم و نفرت خود را نسبت به ادیان و مقدسات الهی اعلام می‌کنند و خوانندگان بسیار خشنی که در صدای‌شان می‌توان غرش حیوانات وحشی را شنید، سمبل قدرت شیطان‌پرستی می‌دانند. کمبود و نیاز خود را با خشونت زیاد رفع می‌کنند و اهانت به ادیان به عنوان آزادی بیان در تصنیف‌های خوانندگان شیطان‌پرست ترویج و تبلیغ می‌شود.[5]
۸. گِیم یا بازی‌های کمپیوتری
تهیه و تولید هزاران نسخه از بازی‌های کمپیوتری که در آن نبرد بین موجودات شرور و بی‌رحم به شکل خاص و مدرن برنامه‌ریزی و ترسیم شده است، از دیگر زمینه‌های ترویج شیطان‌پرستی به شمار می‌آید. طراحان این برنامه‌های به گونۀ هدفمند به ساخت این بازی‌ها پرداخته‌اند که بازیگر را به انتخاب گزینۀ شرور برای بازی کردن وا می‌دارد. بنابراین، اولیای امور باید در این مورد توجه ویژه داشته باشند.[6]
۹. مطبوعات
مطبوعات از دیرباز تا کنون نقش ویژه‌ای را در چهره‌سازی افراد و شخصیت‌ها ایفاء نموده و این روند همچنان ادامه دارد. مطبوعات با توجه به نوع مخاطبی که دارند، می‌توانند راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهند؛ افرادی را که ناتوان هستند، مدیر و توانا معرفی نمایند و افراد توانا و مدیر را بی‌کفایت و ناتوان جلوه دهند. همچنین مطبوعات به دلیل نحوۀ پرداخت و نقد غیر اصولی یک چهرۀ مخرب، می‌توانند به رشد بیشتر آن کمک نماید.
برخی از نشرات، تحت تاثیر فضای بین‌المللی یا برای بالا بردن تعداد مشتریان خویش یا به خاطر کمک‌های نقدی محافل شیطان‌پرستی و…، خواسته یا ناخواسته اقدام به تبلیغ شیطان‌پرستی می‌نمایند.[7]
۱۰. ورزش
ورزش نیز از حوزه‌هایی است که شیطان‌پرستان به صورت پنهانی در آن فعالیت دارند. برخی از ورزشکاران مطرح در غرب پیرو شیطان‌پرستی هستند و عده‌ای دیگر از این ورزشکاران خود را در حیطه‌ای که منجر به شیطان‌پرستی است قرار می‌دهند.[8]
ادامه دارد…
بخش قبلی | بخش بعدی
[1]. الحاله النفسیه لعبده الشیطان، ۲۰۰۷م، https://www.sehha.com..
[2]. نگارش، حمید، کژراهۀ شیطان‌پرستی، ص ۱۰۴.
[3]. همان، ۱۰۶.
[4]. الدجنی، یحیی، مخاطر عباده الشیطان علی الدعوة الإسلامیه، غیر مطبوع، ص۱۲.
[5]. حارب، سعید عبدالله، أضواء علی الحرکه الماسونیه، دبی: مکتبه الأمه، چاپ اول، ۱۴۰۵ه، ص۹۸.
[6]. همان، ۹۹.
[7]. همان، ۷۸.
[8]. العوضی، محمد، «ثلاث لیال مع عبده الشیطان»، ۲۰۰۷م، https://www.swalif.net.
