نویسنده: ابوعائشه
زنده شدن پس از مرگ
بخش چهارم
معاد از دیدگاه قرآن (ادامه)
رب‌العالمین در آیات دیگر چنین می‌فرماید: “ونفخ في الصور فإذا هم من الأجداث إلی ربهم ینسلون”[1] ترجمه: «و در صور دمیده می‌شود، ناگاه آنان از قبرهای‌شان شتابان به سوی پروردگارشان بیرون می‌آیند».
خداوند متعال در جای دیگر چنین می‌فرماید: “وأن الساعة آتیة لا ریب فیها وأن الله یبعث من في القبور”[2] ترجمه: «قیامت آمدنی است هیچ شکی در آن نیست خداوند متعال تمام کسانی را که در قبرها هستند، زنده خواهد کرد».
در آیات دیگر چه زیبا می‌فرماید: “یوم نطوي السماء کطي السجل للکتب کما بدأنا أول خلق نعیده وعداً علینا إنا کنا فعلین”[3] ترجمه: «روزی که ما آسمان را در هم می‌پیچیم به همان صورت که طومار نامه‌ها درهم پیچیده می‌شود. همان گونه که آفرینش را سر دادیم، آفرینش را از نو بازگشت می‌دهیم». این وعده‌ای است که ما می‌دهیم و ما قطعاً آن را به انجام می‌رسانیم.
پروردگار جهانیان در بخش دیگری از کلام پاکش می‌فرماید: “ثم نفخ فیه أخری فإذا هم قیام ینظرون”[4] ترجمه: «سپس بار دیگر در آن (صور) دمیده می‌شود، ناگاه همگی (جان می‌گیرند و زنده می‌شوند) و به پا می‌خیزند و می‌نگرند (که در این جهان نوین چه حال و وضعی را خواهند داشت.)»
خداوند متعال می‌فرماید: “فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره، ومن یعمل مثقال ذرة شرا یره”[5] ترجمه:« پس هر کسی به اندازۀ ذره‌ای کار نیک کرده باشد، آن را خواهد دید و هر کس به اندازۀ ذره‌ای کار بد کرده باشد، آن را نیز خواهد دید».
الله عزوجل در جای دیگر می‌فرماید: “قل یتوفاکم ملک الموت الذي وکل بکم ثم إلی ربکم ترجعون”[6] ترجمه: «بگو: فرشتۀ مرگ که بر شما گماشته شده است، (به سراغ‌تان می‌آید) و جان شما را می‌گیرد، سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید».
آفریدگار لوح و قلم دربارۀ روز جزا می‌فرماید:”الیوم تجزی کل نفس بما کسبت”[7] ترجمه: «امروز هر کسی جزای اعمالش را می‌بیند».
خداوند متعال دربارۀ زعم و پندار کفار دربارۀ این روز می‌فرماید: “زعم الذین کفروا أن لن یبعثوا قل بلی وربي لتبعثن ثم لتنبؤن بما عملتم وذلک علی الله یسیر”[8] ترجمه: «کافران می‌پندارند که هرگز زنده و برانگیخته نخواهند گردید! بگو: چنین نیست که می‌پندارید، به پروردگارم سوگند! زنده و برانگیخته خواهید شد، سپس از آن کارهایی که انجام داده‌‌اید با خبرتان خواهند کرد و این کار برای خدا آسان است».
الله عزوجل می‌فرماید: “أفلا یعلم إذا بعثر ما في القبور وحصل ما في الصدور إن ربهم بهم یومئذ لخبیر”[9] ترجمه: «مگر نمی‌داند آنچه در قبر‌هاست برانگیخته شود و آنچه درسینه‌هاست فاش شود در چنان روزی که پروردگارشان به (حال) ایشان نیک آگاه است».
خداوند جهانیان می‌فرماید: “وإذا القبور بعثرت علمت نفس ما قدمت وأخرت”[10] ترجمه: «و آنگاه که قبرها زیر و زبر شوند هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته بداند».
قرآن کریم به حکایت از قول مشرکین نقل کرده و به آنان چنین پاسخ می‌دهد: “وقالوا أإذا کنا عظاما ورفاتا أإنا لمبعوثون خلقا جدیدا قل کونوا حجارة أو حدیدا أو خلقا مما یکبر في صدورکم فسیقولون من یعیدنا قل الذي فطرکم أول مرة”[11] ترجمه: «و گفتند: آیا وقتی استخوان و خاک شدیم (باز) به آفرینشی جدید برانگیخته می‌شویم؟ بگو سنگ باشید یا آهن یا آفریده‌ای از آنچه در خاطر شما بزرگ می‌نماید (باز هم برانگیخته خواهید شد) پس خواهند گفت چه کسی ما را باز می‌گرداند. بگو همان کس که نخستین بار شما را پدید آورد».
الله متعال می‌فرماید: “أیحسب الإنسان ألن نجمع عظامه بلی قادرین علی أن نسوی بنانه”[12] ترجمه: «آیا انسان می‌پندارد که ما هرگز استخوان‌های او را جمع نخواهیم کرد؟ چرا ما توانیم که (حتی خطوط) سرانگشتان او را به درستی بازسازی کنیم».
رب‌العالمین می‌فرماید: “أفحسبتم أنما خلقناکم عبثا وأنکم إلینا لا ترجعون”[13]؛ ترجمه:« آیا گمان کرده‌اید شما را بیهوده آفریده‌ایم و به سوی ما بازگردانده نمی‌شوید؟»
خداوند متعال جل‌جلاله می‌فرماید: “ذلک بأن الله هو الحق وأنه یحیي الموتی وأنه علی کل شیء قدیر”[14] ترجمه: «این به این خاطر است که بدانید خداوند حق است و مردگان را زنده می‌کند و بر هر چیز توانا است».
الله متعال می‌فرماید: “وإن ربک هو یحشرهم إنه حکیم علیم”[15] ترجمه: «پروردگار تو قطعا همه را (در قیامت) جمع و محشور می‌کند چرا که حکیم و تواناست».
ادامه دارد…
بخش قبلی | بخش بعدی
[1]. سورۀ یس، آیه: ۵۱.
[2]. سورۀ حج، آیه: ۷.
[3]. سورۀ انبیاء، آیه: ۱۰۴.
[4]. سورۀ زمر، آیه: ۶۸.
[5]. سورۀ زلزال، آیه: ۶-۷.
[6]. سورۀ سجده، آیه: ۱۱.
[7]. سورۀ غافر، آیه: ۱۷.
[8]. سورۀ تغابن، آیه: ۷.
[9]. سورۀ عادیات؛ آیه: ۹-۱۱.
[10]. سورۀ انفطار، آیه: ۴-۵.
[11]. سورۀ اسراء، آیه: ۴۹-۵۱.
[12]. سورۀ قیامه، آیه: ۳-۴.
[13]. سورۀ مومنون، آیه: ۱۱۵.
[14]. سورۀ حج، آیه: ۶.
[15]. سورۀ حجر، آیه: ۲۵.
