نویسنده: عبدالله زمانی
فراماسونری
بخش پنجاهوسوم و پایانی
نتیجه و ماحصل تحقیق
پس از بحث و بررسی موضوع فراماسونری و نیز تحقیق مختصری که در این مورد صورت گرفت، نتایج ذیل را میتوان ذکر کرد:
فراماسونری در تعریف جامع خود، جمعیتی سری و آموزشی است که دارای فعالیتهای سیاسی و صهیونیستی بوده، در گذشته بهدست صاحبان حرفههای ساختمانی پدید آمد و در دوران جدید گسترش یافت تا همۀ اصناف و گروهها را دربر گیرد، درحالیکه از ابزارهای ساختمانی در آموزشها و تعاملات خود بهره میگیرد.
فراماسونری نامهای متعددی دارد که مشهورترین آنها «بنّایان آزاد»، «روشنضمیران (ایلومیناتی)» و «زغالسوزان (کاربونِرا)» است.
فراماسونری در تاریخ پیدایش و تحول خود، دو مرحلۀ اساسی دارد: مرحلۀ قدیمِ عملی و مرحلۀ جدیدِ نمادین.
بهطور دقیق معلوم نیست فراماسونری قدیم چه زمانی پدید آمده و بنیانگذار حقیقی آن چه کسی بوده است؛ و این امر زیانی ندارد و شایستۀ نزاع نیست، مادامیکه اتفاق نظر وجود دارد که این مرحلۀ قدیم، بهطور کامل مرحلهای صرفاً حرفهای بوده است.
فراماسونری نمادین جدید در سال ۱۷۱۷ میلادی در انگلستان تأسیس شد؛ در ظاهر بهدست دکتر «دیزاگولیه» و در باطن بهوسیلۀ «نیروی پنهان» یهودی.
فراماسونری در مرحلۀ نخست خود ویژۀ اهل حرفۀ ساختمان بود و اهداف سیاسی یا صهیونیستی نداشت؛ اما در مرحلۀ دوم، بهکلی دگرگون شد، بهگونهای که «نیروی پنهان» یهودی بر آن چیره گشت و به حرکتی صهیونیستی با اهداف سیاسی پنهان تبدیل شد؛ از مهمترین این اهداف: توانمندساختن یهودیان برای تسلط بر جهان، ویرانکردن حکومتها و کشورهایی که مانع این هدفاند، و حمایت از جنبشها و جمعیتهای سری که در همین راستا فعالیت میکنند، بوده است.
بسیاری از محققین میان فراماسونری در مرحلۀ نخست و مرحلۀ دوم خلط میکنند، و در نتیجۀ این خلط، اختلاف در نظرات میان ستایش و نکوهش و نسبتدادن به اصالت یا معاصرت پدید میآید. مروّجان فراماسونری نیز از این خلط برای گمراهساختن مردم و پوشاندن حقیقت بهره بردهاند.
درجات فراماسونری در ساختار اصلی میان سه درجه (شاگرد، همکار، استاد) و در سطوح عالی تا سیوسه درجه متغیر است. همچنین دارندگان این درجات در واقع به سه دسته تقسیم میشوند: مبتدیان ناآگاه، افراد میانی که از برخی اسرار آگاهاند، و حکیمان صاحب «نیروی پنهان» که بهطور کامل از صهیونیستهای خالص تشکیل شدهاند.
فراماسونری جدید شعار «آزادی»، «برابری» و «برادری» را سر میدهد و ادعا میکند که از دین حمایت میکند، در راههای خیر مشارکت دارد، به پیشرفت ادبیات کمک میکند و در پی فساد نیست. همین امر برخی از بزرگان را به پیوستن به آن ترغیب کرد، مانند شیخ «جمال الدین افغانی» و شاگردش «محمد عبده»؛ اما هنگامیکه دروغبودن این شعارها و ساختگیبودن این اصول برای آنان آشکار شد، بهسرعت از آن خارج شدند و در افشای آن کوشیدند.
فراماسونری اکنون در بیشتر، اگر نگوییم در تمام محافل سیاسی جهان نفوذ کرده است، بهویژه در آمریکا و اروپا؛ و بهندرت سیاستمدار موفقی در این مناطق یافت میشود که بهرهای از فراماسونری نداشته باشد.
فراماسونری در افروختن جرقۀ نخست جنگ جهانی اول نقش داشته است؛ جنگی که جان و مال میلیونها نفر را گرفت.
فراماسونری از طریق نفوذ سیاسی پنهان خود، به حمایت از انقلابهای ویرانگر در کشورها، تضعیف حکومتها، پشتیبانی از استعمار و اشغال سرزمینها پرداخته است.
صهیونیزم جهانی اکنون کنترل واقعی جمعیت فراماسونری را در دست دارد و آن را در خدمت اهداف خود بهکار گرفته است. صهیونیزم از فراماسونری بهعنوان ابزاری علیه «سلطان عبدالحمید» استفاده کرد، هنگامیکه او از واگذاری فلسطین به صهیونیستها خودداری نمود؛ و این امر سبب شد فراماسونری در جهت سرنگونی او و فروپاشی کامل خلافت اسلامی اقدام کند، که این هدف بهدست یکی از اعضای آن، «مصطفی کمال آتاتورک»، تحقق یافت.
«پروتکلهای حکمای صهیون» ساختۀ صهیونیزم و فراماسونری است، و فراماسونری در آن سهمی در آمادهسازی، تدارک و اجرای اولیۀ پیش از ظهور علنی آن، حدود یک قرن پیش، بهدست رئیس فرقۀ «روشنضمیران» فراماسونری، «آدام وایسهاوپت»، داشته است.
بیشتر دولتهای عربی و اسلامی به خطر این جمعیتهای فراماسونری پی بردهاند؛ ازاینرو فعالیت آنها را ممنوع و شاخههایشان را در کشورهای خود مصادره کردهاند، بهویژه در مصر که در سال ۱۹۶۴ میلادی ممنوع اعلام شد.
فراماسونری جدید در زمان حاضر در پی تخریب مفهوم دین است، به الله تعالی کفر میورزد، آشکارا به بیدینی دعوت میکند و از الحاد استقبال مینماید؛ همچنین در جهت حذف تعلیم دینی در مکاتب و مدارس میکوشد و خود را برتر از همۀ ادیان میداند؛ چراکه بهزعم خود «جمع میکند، درحالیکه ادیان تفرقه میافکنند.»
نهادهای دینی اسلامی و نیز مسیحیت کاتولیک، پیوستن به فراماسونری را نامشروع دانسته و به مبارزه با آن و جلوگیری از گسترش آن فرا میخوانند.
بخش قبلی | پایان
فهرست منابع
قرآن کریم.
۱. جیتینز، ایان، فک الشیفرة الماسونیة، ، ترجمۀ غادة عرب، دار صفحات للنشر والتوزیع، سوریة، دمشق.
۲. ابوالوفا، عبدالله علی، الماسونیة بین أنصارها وخصومها، ص: مجلة حولیة کلیة أصول الدین بالقاهرة، شمارۀ چهل و یک، ۱۴۴۶ه.ق.
۳. الخوری، عوض، تبدید الظلام أو أصل الماسونیة، بیتا، بیجا.
۴. الشاذلی، محمود ثابت، الماسونیة عقدة المولد وعار النهایة، مکتبة وهبة، قاهره، مصر، ۱۴۱۰ه.ق.
۵. الشثری، محمدابن ناصر، دسائس الماسونیة بین المسلمین، ص: 7، چاپ دوم، ۱۴۲۴ه.ق. دارالحبیب، ریاض.
۶. سفر حزقیال نبی، ۱۰۶- ۲۷، بیتا، بیجا.
۷. عنان، محمد عبدالله، تاریخ الجمعیات السریة والحرکات الهدامة، ادارۀ الهلال، مصر.
۸. البنعلی، یوسف، عباد الشیطان أخطر الفرق المعاصرة، المکتب الإسلامی، چاپ هشتم، ۱۴۲۵ه.ق. بیروت، لبنان.
۹. العملة، علاخالد، الرموز والأفکار الماسونیة فی برامج الرسوم المتحرکة، جامعة الشرق الأوسط، ۲۰۱۵.
۱۰. بهائیت، چاپ مرکز بهائیت شناسی، ایالات متحدۀ آمریکا، نیویورک، ۱۹۹۱م.
۱۱. حمادة، حسین عمر، الماسونیة والماسون فی الوطن العربی، دارالوثائق، دمشق، سوریة، ۱۴۳۸ه.ق.
۱۲. زیدان، جرجی، تاریخ الماسونیة العام، ص: ۴۷، موسسة الهنداوی، قاهره، مصر. ۱۴۴۳ه.ق.، بیجا.
۱۳. ابوحبیب، محمدابن ناصر، اثر القوة الخفیة علی الماسونیة، ۱۴۰۹ه.ق، بیجا.
۱۴. ابی راشد، حنا، دائرة المعارف الماسونیة المصورة، مکتبة الفکر العربی ومطبعتها، بیروت، لبنان، ۱۹۶۱م.
۱۵. ابیراشد، حنا، دائرة المعارف الماسون، مکتبة الفکر العربی ومطبعتها، حازمیه، لبنان.
۱۶. الأمیر، بهاء، الیهود والماسون فی الثورات والدساتیر، مکتبة مدبولی، قاهره، مصر، چاپ اول، ۲۰۱۵م.
۱۷. بلال العلی، بلال موسی، قصة الرمز الدینی، سال چاپ: ۲۰۱۱م. بیجا.
۱۸. بنوا، لوک، إشارات، رموز وأساطیر، منشورات عویدات، بیروت، لبنان، چاپ اول، ۲۰۰۱م.
۱۹. بهاء الله والعصر الجدید، پروفیسور ج.ا. اسلنت، دارالعصور للطبع والنشر، مصر.
۲۰. بوشیه، جول، الرموز الماسونیة، ترجمۀ دکتور جمیل سعاده، المحفل الأکبر اللبنانی الموحد، چاپ اول، ۲۰۰۶م.
۲۱. التل، عبدالله، الأفعی الیهودیة فی معاقل الإسلام، المکتب الإسلامی، بیروت، لبنان.
۲۲. تیبو، روبیر جاک، موسوعة الأساطیر والرموز الفرعونیة، ترجمۀ فاطمه عبدالله محمود، چاپ اول: ۲۰۰۴م. المجلس الأعلی للثقافة، قاهره، مصر.
۲۳. جنزبرج، لوییس، أساطیر الیهود، ترجمۀ حسن حمدی السماحی، دارالکتاب العربی، دمشق، قاهره، چاپ اول، ۲۰۰۷م.
۲۴. الجهینی، مانع بن حماد، الموسوعة المیسرة فی الأیان والمذاهب المعاصرة، چاپ چهارم، دارالندوة، ریاض.
۲۵. حتی، فیلیپ، تاریخ سوریة و لبنان و فلسطین، دارالثقافة، بیروت، لبنان.
۲۶. الحمیده، حمد صالح، الماسونیة نشأتها وخطرها علی العالم الإسلامی، مجلة کلیة أصول الدین والدعوة، العدد التاسع والثلاثون، جامعة الأزهر، قاهره، مصر.
۲۷. داوود، مجدی، لغة الأرقام فی الکتاب المقدس، بیتا، بیجا.
۲۸. الدوسری، عبدالرحمان، الیهودیة والماسونیة، دار السنة، چاپ اول، ۱۴۱۴ه.ق.
۲۹. دوفو، رولان، بنوإسرائیل موسساتهم وتشریعاتهم فی ضوء العهد القدیم، ترجمۀ داکتر عبدالوهاب علوب، سلسلة الدراسات الدینیة والتاریخیة، ۱۴۳۱ه.ق.
۳۰. رفعت آتلخان، جنرال جواد، أسرار الماسونیة، بیتا، بیجا.
۳۱. الزعبی، محمدعلی، الماسونیة فی العراء، چاپ اول، ۱۳۹۳ه.ق.، بیجا.
۳۲. ژاک تیبو، روبیر، موسوعة الأساطیر والرموز الفرعونیة، ترجمۀ فاطمه عبدالله محمود، المجلس الأعلی للثقافة، قاهره، مصر، چاپ اول، ۲۰۰۴م.
۳۳. السامرائی، نعمان عبدالرزاق، الماسونیة والیهود والتوراة، دارالحکمة، کلیة التربیة، جامعة ملک سعود، بیتا.
۳۴. السقا، محمد صفوت، سعدی، ابوحبیب، الماسونیة، منشورات رابطة العالم الإسلامی، مکة المکرمة، چاپ دوم، ۱۴۰۲ه.ق.
۳۵. سیریج، فلیپ، الرموز فی الفن – الأیادیان- الحیاة، ترجمۀ عبدالهادی عباس، دارمشق، چاپ اول، ۱۹۹۲-م.
۳۶. الشامی، رشاد عبدالله، الرموز الدینیة فی الیهودیة، ص: ۵۰، سلسلة الدراسات الدینیة والتاریخیة، کلیة الآداب، جامعة عین شمس، قاهره، مصر.
۳۷. الشامی، رشاد عبدالله، الشخصیة الیهودیة الإسرائیلیة والروح العدوانیة، عالم المعرفة، کویت، ۱۹۸۶م.
۳۸. شلبی، احمد، ادیان الهند الکبری، ، مکتبة النهضة الهندیة، ۲۰۰۰م. چاپ یازدهم.
۳۹. شلش، داکتر علی، الیهود والماسون فی مصر، الزهراء للإعلام العربی، چاپ اول، ۱۴۰۷ه.ق، بیجا.
۴۰. شلش، علی، الماسونیة فی مصر، ص: ۲۱، مرکز وثائق وتاریخ مصر المعاصر، ۱۹۹۳م.
۴۱. طعیمه، صابر، الماسونیة ذاک العالم المجهول، چاپ ششم، ۱۴۱۳ه.ق.، دارالجیل، بیروت، لبنان.
۴۲. عبدالحکیم، منصور، أقدم تنظیم سری فی العالم، دار الکتاب العربی، دمشق، سوریة، چاپ اول، ۲۰۰۵م.
۴۳. عبدالحمید، هشام، عصر المسیح الدجال، دارالکتاب العربی، بیتا.
۴۴. عمر، حسین حمادة، الماسونیة والماسونیون فی الوطن العربی، دارالوثائق، دمشق، سوریة، ۱۴۳۸ه.ق.
۴۵. العوف، عصام بشیر، الماسونیة خطة إرهابیة عالمیة أم حرکة سریة صهیونیة، أم خزعبلات ساذجة؟، چاپ اول،
۴۶. فکری، القس انطونیو، تفسیر العهد القدیم، تفسیر سفر الخروج، مشروع الکنوز القبطیه، بیتا.
۴۷. فیختل، فردریش، الماسونیة العالمیة، ترجمۀ عثمان محمدعثمان، چاپ اول، ۲۰۱۰م. المرکز القومی للترجمة.
۴۸. قدح، محمود عبدالرحمان، موجز تاریخ الیهود والرد علی بعض مزاعمهم الباطلة، ص: ۲۳۳، مجلة کلیة الدعوة وأصول الدین، الجامعة الإسلامیة.
۴۹. القس، أنطونیوس فکری، سفر أخبار الأیام الأول، بیتا، بیجا
۵۰. القط، خالد علی عباس، دلالات الرموز والأرقام المقدسة فی الفکر الماسونی، مجلة الجمعیة الفلسفیة المصریة، سال بیست و ششم، شماره بیست و شش.
۵۱. کوبر، جی.سی.، الموسوعة المصورة للرموز التقلیدیة، ترجمۀ مصطفی محمود، المرکز القومیة للترجمة، چاپ اول، ۲۰۰۴م.
۵۲. کورتل، آرثل، قاموس أساطیر العالم، ترجمۀ سهی الطریحی، دار نینوی، دمشق، سوریه، ۱۴۳۰ه.ق.
۵۳. کیستلر، آرثر، القبیلة الثالثة عشرة ویهود الیوم، ترجمۀ احمد نجیب هاشم، الهیئة المصریة العامة للکتاب، ۱۹۹۱م.
۵۴. گای کار، ویلیام، الشیطان أمیر العالم، ترجمۀ عماد ابراهیم، المکتبة الأهلیة، اردن. چاپ اول، ۲۰۱۴
۵۵. لوتر، مارتین، الیهود وأکاذیبهم، ترجمۀ داکتر محمود النجیری، مکتبة النافذة، چاپ اول، ۲۰۰۷م.
۵۶. مارس، جیم، الحکم بالسر، ص: ۳۴۷-۳۴۸، ترجمۀ علی مولا، دارالأوائل، سوریه، دمشق، چاپ پنجم، ۲۰۰۹م.
۵۷. المخزومی، محمدباشا، خاطرات جمال الدین الحسینی الأفغانی، مکتبة الشروق الدولیة، ۱۴۲۳.
۵۸. المسیری، عبدالوهاب، موسوعة المفاهیم والمصطلحات الصهیونیة، مرکز الدراسات السیاسیة والاستراتیجیة بالاهرام.
۵۹. مکاریوس، شاهین، الآداب الماسونیة، ۱۸۹۵م.، مکتبة المقتطف، مصر.
۶۰. مکاریوس، شاهین، الأسرار الخفیة فی الجمعیة الماسونیة، بیتا، بیجا.
۶۱. الموسوعة المیسرة فی الأدیان والمذاهب المعاصرة، از داکتر مانع حماد الجهنی، جلد اول، دارالندوة، چاپ چهارم، ۱۴۲۰.
