نویسنده: ابورائف
فراماسونری
بخش نوزدهم
در مباحث گذشته سه تا از مهم‌ترین نشانه‌ها و رموز فراماسونری را خواندیم و مورد بررسی قرار دادیم. در آن شعارها و رمزها این نکته مورد تاکید و تایید بود که آن‌ها متأثر از آموزه‌ها و عقاید صهیونیزم و یهودیت بودند. اکنون نیز بعضی از این رموز را مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌دهیم که ارتباط مستقیمی با آموزه‌ها و عقاید اساسی و ریشه‌ای یهودیت و صهیونیزم دارند و در حقیقت این رموز و این نشانه‌ها بر اساس و پایۀ این آموزه‌ها و اعتقادات ساخته و پرداخته شده‌اند.
این رموز و اشارهها، حتی گاهی ابزاری مهم از فرهنگ و عقاید یهودیت را ترسیم می‌کنند که در معابد، جنگ‌ها، محافل و جلسات مختلف مورد استفاده و بهره‌گیری قرار می‌گیرند. در ادامه، به بخش دیگری از این اشارهها که بسیار مهم و کاربردی هستند اشاره می‌کنیم و آن‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهیم.
شعار محفل ماسونی: «هِیْکَل»
«هِیکل» مقدس (محفل) جایگاه بسیار مهمی در تمدن‌های باستانی، به‌ویژه تمدن‌های میان‌رودان و مصر فرعونی داشته است. هیکل، خانۀ بزرگ و ضروری برای سکونت خدایان به‌شمار می‌رفت. اگر آسمان جایگاه اقامت خدایان و محل اسرار مقدس بود، درصورتی‌که آنان ارادۀ نزول به زمین را داشتند، محل اقامت‌شان جز در خانه‌هایی بزرگ و شایستۀ آنان نبود؛ و آن همان «هِیکل» است. گویا آسمان‌ها محل اقامت خدایان در عالم بالا هستند و هیکل، مل اقامت‌شان در زمین به‌حساب می‌آید.
هِیکل از اجزایی چون: «مذبح مقدس»، «نصب مقدس»، «ستون‌های مقدس» و «حجره‌های مقدس» تشکیل می‌شد.
مذبح مقدس یکی از مهم‌ترین ارکان هیکل در تمدن‌های باستانی به‌شمار می‌آمد؛ زیرا نماد حضور الهی، قربانی، و یگانگی دوباره با پروردگار از طریق تقدیم قربانی‌ها بود. همچنین نماد انتقال از مرگ به زندگی، و گذر از زمان محدود به جاودانگی محسوب می‌شد. خود مذبح مقدس نیز به معنای محل ذبح مقدس است که همین معنای قربانی مقدس و قداست این کار را می‌رساند.[1]
هیکل در اندیشۀ ماسونی
در اندیشۀ فراماسونری نیز، محفل ماسونی جایگاهی بسیار مهم دارد که از نظر اهمیت و قداست، کم‌تر از جایگاه آن در تمدن‌های باستانی نیست. این محفل نماد هِیکل یهودی، یعنی «هیکل حضرت سلیمان علیه‌السلام است که به‌دست «حیرام صوری» ساخته شد و روح ماسونیت صهیونیستی-یهودی جهانی به‌شمار می‌آید.
اگر هیکل یهودی، مسکن خدا و محل حلول او در میان بنی‌اسرائیل تلقی می‌شود و مرکز عالم و محور وجود به‌شمار می‌آید، هر محفل ماسونی نیز در حقیقت نماد همان هیکل یهودی است؛ هر استادی که بر کرسی خود می‌نشیند، نمایندۀ پادشاه یهود دانسته می‌شود، و هر ماسونی تجسّم کارگر یهودی به‌شمار می‌آید.[2]
کف‌پوش سیاه و سفید محفل
مربع‌های سیاه و سفید کف محفل ماسونی، نماد دوگانگی «خیر» و «شر» است؛ یا نماد اتحاد همۀ ماسون‌ها در سراسر زمین با وجود تفاوت رنگ‌ها و دیدگاه‌های دینی و سیاسی است؛ و یا این‌که این دو مربع سیاه و سفید، نماد چالش‌های زندگی روزمره هستند؛ و یا نشانۀ دوگانگی در معیارها و ارزش‌های اخلاقی هستند. این توجیه‌های مختلف، هرکدام بر اساس نظریات مختلف شارحین و توضیح‌دهندگان این نمادها هستند.[3]
دو ستون محفل
دو ستونی که در دو سوی محفل قرار دارند:
ستون قوّت که «بوعَز» نام دارد (منسوب به جد چهارم حضرت سلیمان علیه‌السلام و حرف B بر آن نقش شده است.
ستون زیبایی و ثبات که «یاکین» نام دارد. یکی از فرزندان دوازده‌گانۀ حضرت یعقوب علیه‌السلام و حرف G بر آن حک شده است.[4]
ادامه دارد…
بخش قبلی | بخش بعدی
[1]. کوبر، جی.سی، الموسوعة المصورة للرموز التقلیدیة، ترجمۀ مصطفی محمود، ص: ۱۶، المرکز القومیة للترجمة، چاپ اول، ۲۰۰۴م.
[2]. دوفو، رولان، بنوإسرائیل موسساتهم و تشریعاتهم فی ضوء العهد القدیم، ترجمۀ داکتر عبدالوهاب علوب، ص: ۵۲۱ سلسلة الدراسات الدینیة والتاریخیة، ۱۴۳۱ه.ق.
[3]. دلالات الرموز والأرقام المقدسة فی الفکر الماسونی، ص: ۲۱۴.
[4]. بوشیه، جول، الرموز الماسونیة،ص: ۱۸۵ و بعد از آن، ترجمۀ دکتور جمیل سعاده، المحفل الأکبر اللبنانی الموحد، چاپ اول، ۲۰۰۶م.
