شیطانپرستی از جمله جریانات و اعتقادات نابودگری است که متأسفانه در سالهای اخیر در جهان شیوع سریعی داشته است. کشورهای اسلامی که به عنوان اصلیترین هدف استعمارگران به شمار میرود، همواره مورد توجه ترویج دهندگان شیطانپرستی بوده که با صرف هزینههای هنگفت، در صدد نابودسازی فرهنگ غنی اسلامی میباشند. تا با تهی کردن جامعه از فرهنگ اسلامی، به راحتی بر آن مسلّط شوند.
مؤثرترین ابزار گسترش شیطانپرستی در جوامع اسلامی، ترویج موسیقیهای شیطانپرستی (مانند: موسیقی رَپ و متال) است که توانسته تعداد قابل توجهی از جوانان را به خود جلب کند و آنها را به خود بیگانگی بکشاند. موسیقیهایی که معنای ترانههای آنها برای بسیاری از جوانان غیر قابل درک است، ولی آنها این موسیقیها را زمزمه کرده و رفته رفته این آهنگها را ملکۀ ذهن خود میکنند.
گستردگی دامنۀ خطر این باور در جامعه میطلبد تا بر اساس راهکارهای مشخص، به گونۀ جدی به مقابله با آن پرداخت. مباحث پیشِرو در دو بخش؛ راهکارهای پیشگیرانه (وقایوی) و راهکارهای پیگیرانه (معالجوی) به تبیین آنها خواهد پرداخت.
۱. راهکارهای پیشگیرانه
بدون تردید همواره پیشگیری مهمتر از پیگیری است. بهخصوص آنگاه که پای جامعه و مباحث اعتقادی مطرح باشد. ازاینرو، برای مقابله با شیطانپرستی بهترین روش، روش پیشگیری است. راهکارهای پیشگیری حوزهها و زوایای مختلفی دارد. در ادامه به بخشهای مهم آن اشاره خواهد شد.
تربیت دینی و اعتقادی
نیاز انسان به تربیت (به ویژه در بخش عقیده و باور) بیش از نیاز وی به غذا و تغذیه است؛ زیرا باور برای انسان حیثیت کابینۀ کنترول را دارد؛ بدین سبب، انحراف در باور، انحراف در سلوک را با خود دارد. البته مقصود ما از تربیت دینی و اعتقادی افراد جامعۀ اسلامی برای مقابله با ترویج شیطانپرستی، رعایت، توجه و در نظر داشت موارد ذیل است:[1]
الف. نشر و پخش باورهای دینی و نهادینه نمودن آن در جامعه به وجه احسن؛
ب. اعادۀ قداست، هیبت و مکانت واقعی مفاهیم اعتقادی (توحید، اخلاص، عبادت، اسلام، ایمان و…) در جامعه و بازشناسی آن برای قشر جوان؛
ج. تبیین درست افکار وارداتی و مخالف با باورهای دینی و آشکار نمودن انحرافات آنان و بازگویی خطرهای گرایش به آنها؛
د. ریشهیابی اعتقادات و انحرافات فکری گروههای باطل و ضد دین و برملاسازی نقش استعمارگران در ترویج این افکار در جامعۀ اسلامی؛
هـ. توجه به عمل به همۀ جوانب دین و تشویق همهجانبۀ افراد جامعه به عملگرایی دینی بجای اعتقادگرایی صرف؛
و. اعاده و توجه به نقش مسجد در جامعۀ اسلامی و فعال نمودن سنگر تربیت مساجد با متودهای بهروز و توجیه درست مسلمانان؛
ز. تخصصی سازی دعوت و تبلیغ و سپردن منابر به متخصصین امور دعوت؛
ح. ترتیب و تنظیم برنامههای تربیتی درخور و فراگیر برای مبلغین و خطیبان مساجد و… ؛
ط. ایجاد هماهنگی و همگرایی مداوم بین برنامۀ تربیتی خانواده با برنامههای تربیتی مدرسه و مکتب.
تقنین و تطبیق قوانین شرعی
حوزۀ قانونگذاری برای مقابله با الحاد و انحرافات نابودگر اجتماعی از مهمترین عرصهها است. توجه حاکمان اسلامی به قانونگذاری شرعی با درنظرداشت مقاصد شرع و مصالح بشر و نیز قدرت اجرای آن، سبب برچیدن افکار الحادی به ویژه شیطانپرستی خواهد شد. برای رسیدن به این مهم رعایت موارد ذیل ضروری است:[2]
الف. تقنین قوانین شرعی به وجه احسن که منجر به برچیدن دروازههای فتنه گردد.
ب. تطبیق شریعت و اتکا به قوانین شرعی در راستای مقابله با انحرافات فکری؛
ج. توجه جدی به مصالح مردم با درنظرداشت مقاصد شرع در دو حوزۀ قانونگذاری و تطبیق آن؛
د. مبارزۀ جدی با تمام مظاهر شهوانی، ضدفرهنگی، ضداخلاقی و ضددینی؛
هـ. جرمانگاری تمام اشکال شیطانگرایی از جمله: ترویج، اشتراک در جلسات آنان و نشر و پخش علائم و نشانههای شیطانپرستی در جامعه؛
و) برخورد شرعی و قانونی با ترویج دهندگان شیطانپرستی به حیث مجرمین اجتماعی.
[1]. النحوی، عدنان، الحقیقه الکبری فی الکون والحیاه، ریاض: دار النحوی، چاپ اول، ۱۴۱۶ق، ص۱۷۹؛ علی، سعید اسماعیل، أصول التربیه الإسلامیه، مصر: دار السلام، چاپ دوم، ۱۴۲۸ق، ص۳۵؛ النحلاوی، عبدالرحمن، أصول التربیه الإسلامیه وأسالیبها، دمشق: دار الفکر، چاپ سوم، ۱۴۲۵ق، ص۱۱۰-۱۰۹.
[2]. المطعنی، عبدالعظیم، عقوبه الأرتداد عن الدین، قاهره: مکتبه وهبه، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۷-۶؛ الدجنی، یحیی، مخاطر عباده الشیطان علی الدعوة الإسلامیة، ص۳۵؛ شاطبی، الموافقات فی أصول الشریعه، بیروت: دار الکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۹۹۱م، ج۲، ص۴؛ ابن قیم الجوزیه، إعلام الموقعین عن رب العالمین، قاهره: دار الحدیث، چاپ سوم، ۱۴۱۷ق، ج۳، ص۵.
